3 Mayıs 2012 Perşembe

SILA

İnsanın yaşadığı yerde eski arkadaşlarının olması nasıl bir şey? okuduğu okulların  önünden geçmek, yürürken tanıdık birilerini görmek ve onlara gülümsemek nasıl bir şey olabilir?Aşina insanlar, sokaklar, evler, çay bahçeleri, oyun alanları,pastaneler, postaneler, ağaçlar, sokak hayvanları....Her sabah güne uyandığında en az beş yıllık bir tanışıklığın olan bir kediyle göz göze gelmek ve artık o kedinin senden ürkmemesi nasıl bir şey?

Kendimi bildim bileli bir yerden bir yere gidiyoruz baba mesleğinden dolayı. Otuz yaşıma kadar bu hiç acı vermedi bana. hatta bir süre sonra ben darlandım aynı ortamda uzun süre bulunmaktan. Ruhum göz etmek istedi. Oysa şimdi 33 yaşımdayım ve artık aşinalık arıyorum derin derin. Zaman zaman pişmanlıklar duyuyorum neden bırakıp her şeyi de geldim buraya diye.

Velhasıl gri duvar gibi soğuk insan yüzleri görmekten yorgun ruhumu sıla özlemi aldı..

İyi de SILAM NERESİ BENİM?

10 yorum:

  1. Yaşadığı yerde eski arkadaşları, komşuları görmek, eski okulunun önünden geçmek hakikaten güzel bir duygu..hele ki, o eski komşular, arkadaşlar sanki dünkü gibiyse, değişmemişlerse, kaldığı yerden birbirine sarılıp özlemle sıcak sohbetlere başlanıyorsa...Havva'cığım gönlün nereyi özlüyorsa rüyalarında nerede olunca mutlu oluyorsan bence sılan orası canım....umarım gönlüne göre olur her şey bundan sonra...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol ablacım.Hepimizin gönlüne göre lsun her şey.

      Sil
  2. Aynı yerde yaşamak, sabahları tanıdığın insanlarla selamlaşmak çok güzel bir şey havvacım, ben 26 yaşıma kadar aynı semtte oturdum evlendim değişti semtim ama hiç alışamadım buraya, sürekli değiştirdiğimi düşünüyorumda hiç hoşuma gitmezdi bu, evin dekorunu değiştirmek tamam, ama yerini değiştirmek asla :) inşallah gönlünün istediği yerde olursun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin Fİlizim inşallah hepimizin.

      Sil
  3. Seni çok güzel anlıyorum.17 yıldır Türkiye dışında yaşıyorum...Bu beni pek yıldırmadı.Bulunduğum yerin güzelliklerini değerlendirmeye çalışıyorum...Diyeceksiniz özlem yokmu elbette vaar ama madem yapacak bişey yok alışmalıyım dedim.Hayata devam...;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen hayata devam. Ama özlemeden de edemiyo insan

      Sil
  4. Aynı yerde, aynı şehirde otururken bir süre sonra bir bakıyorsun ki sokaklardaki yüzler tanıdık, hep aynı fırından alıyorsun ekmeğini, hatta hep aynı semt pazarından aynı tezgaha gidip önce selam verip yine aynı tezgahtan alıyorsun domatesini biberini. Sonra aynı ağaçların arasından bakmak gökyüzüne, aynı yokuşu çıkmak her sabah işe giderken, senelerdir tanıdığın rahatlıkla güvenebileceğin komşuların olması ...falan insan gerçekten çok alışıyor bunlara...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zamanla oluşur belki benim de aynı yerlerim

      Sil
  5. bende bu ara yeni yerler değişik yüzler görmeyi umuyorum.sürekli ayn ıyüzleri görmek aynı hastaları bikaç hafta sonra yeniden muayene etmek..sürekli aynı yerde kalmanında kendince handikapları var. ama senin yaşadığın hissi anlıyorum.aitlik duygusu arıyorsun sanırım sen daha çok..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen öyle Vildancım bi yandan da yaşlanıyorum galiba :)

      Sil