14 Ekim 2011 Cuma

Çekip Gidesim Var!

Çekip gidesim var uzaklara...
Neresi olduğu, nasıl bir yer olduğu önemli değil...
Sadece ufukları görebileyim. Dağ, deniz, orman,
şehir, farketmez. Ne manzarası olursa olsun.
Bilgisayar, telefon hepsini ardımda bırakasım var. Bir valiz yeter bana. Öyle çok şey taşımak da istemiyorum.
Salaş kahvelerde oturup kahvemi yudumlamak, elimdeki kitaba dalıp gitmek, kafamı kaldırdığımda havanın kararmakta olduğunu farketmek istiyorum.

Çekip gidesim var uzaklara...
Tanımadığım insanlarla konuşmak, bir yerlere, bir şeylere, birilerine yetişmek endişesi olmadan kendi yüreğimce yaşamak...
Otantik dükkanlardan alışveriş etmek, yöresel yemekler yemek, elimde haritayla o şehrin tadını çıkarmak istiyorum...

Kaldığım yerin balkonu olmalı... Bir sandalye ve bir masa sığabilmeli hiç değilse.
Mevsimlerden sonbahar, sırtımda kalın, kocaman bir şal olmalı... Ufuklarda bulutları görebimeliyim ya da binbir emekle besledikelri yaprakların onları terkedişini çaresizlik içinde seyreden ağaçları.Ağır ağır bir at arabası geçmeli sokağından tekerleklerinin sesleri gittikçe uzaklaştıkça içimi incecik bir hüzün kaplamalı...Arnavut kaldırımlı sokaklarında kedilerin mırıltılarını dinleyerek gece yarısını etmeliyim. Sonra huzur içinde yatağıma girmeli ve bir kuş gibi hafif uyumalıyım. Sabah erken kalkmalı enfes bir kahvaltı etmeliyim. İyi demlenmiş bir fincan çay, peynirler, zeytin çeşitleri belki taze ev yapımı poğaça, rafadan yumurta ve tabii ki reçeller olmalı...Ama çay hiç bitmemeli...

Çekip gidesim var uzaklara...
Sigaramın dumanını savurduğumda ardımda kaç kişinin beni beklediğini bilmek...

Bekleyenleri özlemek, çok özlemek...

Çekip gidesim uzaklara
Ardımda adilikleri, çirkeflikleri, adaletsizlikleri bırakıp döndüğümde bulamayasım var...Dönüşte kavuşaaklarım için sevinmek değil de bıraktığım o yer için üzülesim var.

Çekip gidesim var uzaklara tek başıma...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder